İnsanca

Bir yanım hazan mevsimi,
Habercisi kışın...
Yaprak döküyor iken bir yanım,
Diğer yanım rengârenk…  

Bu esnada arkamdan
Haber geliyor kesin bir çizgi:
Kış.
Soğuk, ayaz, tipi...
Sağanak halinde lapa lapa kar,
Bir bahane ile iniyor Rabbimin rahmeti.
Kışın melekler iner yeryüzüne,
Karlı dağlar bembeyaz…  
Dolu dizgin duygularım,
Dağlar tefekkür ettirir beni.
Melekler gibi ihtiyarlığım
Dupduru, dingin bir hayatın semeresi…  
Hayatın sonunda dağlar gibi yükseklerde olmak,
Zirveler ayrı güzel…
Zirvelere çıkarken aleme hizmet etmek,
Basamak basamak insanlara yardımcı olmak,

İlahi kelamın hitabını duyurmak…  
Ebû Kubeys’te Peygamberimin yaptığı gibi
Samimi, içimde haykırışım,
Haykırmak dünyaya:
İnsan doğanların,
Ölürken insan kalması!  

Duy sesimi ey Âdem!
Ekranda "Game over" demeden,
Bir U dönüşü yap!  
İlkbaharda çağlayanlar gibi…
Coş ve coştur Hakk’ın rızasında.